De pijngrens bij links was erg laag, donderdag. Die zat op 0,31. Dat is van een kleuter.

Tranen met tuiten op het stadhuis, want wethouder Adriaan Visser had bij vier fractieleiders hun arm uit de kom gedraaid en toen ze tegelijk stil aftikten was de stad één miljard euro rijker. En wie weet binnenkort zelfs nog de helft meer, maar dan moeten ze wel een goocheme koopman naar Eneco sturen.

Er zit trouwens een gevaar aan een lage pijngrens, want niemand neemt je meer serieus als er werkelijk iets aan de hand is. Daarom snapte ik niet dat die partijleiders het risico namen. Bovendien ook niet waarom.

Hun volledige focus was gericht op twee niet aan de raad gepresenteerde rapporten over de status van Eneco toen het nog knuffelde met Stedin. Ouwe koek. Zelfs met een geheim slot niet meer uit de cloud te krijgen. Grote vraag was wat ze daarin nu eigenlijk wilden lezen? In elk geval geen cijfers, want uit niets viel af te leiden dat ook zij de aandelen wilden verkopen. Links was juist gecharmeerd van Eneco: mooi groen imago. Dat moest gekoesterd worden. Terecht.

Alleen: daar heb je als aandeelhouder niet veel invloed op. Eneco is big business en geen Alice in wonderland. Typisch links om daar vijf kwartier een vergadering voor te schorsen, terwijl rechts het al na één minuut begreep en op de fractiekamer van Antoinette Laan ging zitten kaarten.

Als ik u nu zeg dat ik vóór een schone wereld ben, desnoods kou wil lijden als die godvergeten fossiele brandstoffen maar verdwijnen, mag ik dan óók zeggen dat ik de pruttelende linkse partijen donderdagavond graag vijftien milligram Diclofenac had willen toewerpen. Niet alleen om hun leven weer wat te veraangenamen, maar om daarmee ook te zeggen: pak die poen en eis dat die stad zo schoon wordt als een wijntje.

Maar nee hoor. Eerst kiften. Dan tijdrekken en tenslotte gekwetst zwijgend dikke tranen huilen, wat onder volwassen mannen tegenwoordig heel trendy is. Ondertussen racete Adriaan Visser (D’66) onaangedaan een rijkeluisgetal binnen, met dank aan de liberale Antoinette Laan die op de stoel van Aboutaleb de broek aan had. Zelfs een dataroom zag ze voor een darkroom aan.
Pittige tante en het zou me niet verbazen als Rutte haar naar Den Haag transfereert.

Vrijdagmorgen twitterde de Rotterdamse klimaatwetenschapper Jan Rotmans vanaf de achterbank van zijn elektrische auto dat hij erg opzag tegen de nieuwe dag omdat het niet meer viel uit te leggen waarom uitgerekend D’66 dit had geflikt. Het leek net alsof Jan vanuit Sharpville twitterde. Prompt reageerde wethouder Pex Langenberg met de zin die ook Leo de Kleijn (SP) perspectieven bood: Duurzaamheid is geld.

Ik wacht daarom nu in spanning op de eerste volontair die me gaat vertellen wat we op dat vlak allemaal met een miljardje kunnen doen. Veel volgens mij.
In elk geval de pijngrens verhogen.
Print Friendly, PDF & Email

Reageer op dit artikel

Elke avond het laatste nieuws uit Capelle aan den IJssel? Gratis abonneren!