Capels Dagblad | Rotterdamse cafés (89) – De Boer
mainImage

Rotterdamse cafés (89) – De Boer

30 augustus 2020, 10:41 uur
Vroeger

door Joris Boddaert

Anno 1930 telde Rotterdam 1400 cafés en was daarmee koploper in ons land. Dorstige lieden konden in dat jaar langs de 430 meter lange Schiedamsedijk in maar liefst 80 kroegen terecht. ‘De Dijk’ was – werkelijk waar – één van de meest alcoholische plekken van Europa. Thans existeren er in 010 nog altijd zo’n 625 cafés. Rotterdam heeft altijd een rijke kroegcultuur geteld. De stad heeft tal van aantrekkelijke etablissementen en in het verleden was dat niet anders. Het is altijd leuk om terug te kijken. Daarom iedere week aandacht voor een kroeg uit het recente verleden.

De Boer

Nergens in Rotterdam en omstreken gingen er zo veel caféfoto’s door iemands handen, als door de klauwen van uw scribent. Niet zo vreemd, wanneer je zestien jaar van je leven spendeert aan het schrijven van VIJF grote, allesomvattende caféboeken ‘Rotterdam’.  ‘Joris waarom? Waarom een boek over cafés?’ Heus waar, een kinderarts uit Overschie heeft mij die vraag op een avond zeker VIER keer gesteld. Ik hield een lezing voor Rotaryclub Overschie.

‘Joris, waarom dat boek?’ vroeg de muts - voorzitter van de inmiddels opgeheven club - mij. En toen ging het nota bene over deel 1. Uiteraard NIET wetende wat er daarna nog zou volgen. U begrijpt allen dat haar ‘gevleugelde’ woorden binnen mijn gezin al jaren een vast terugkerend ‘ítem’ is geworden. ‘Waarom Joris?’

Ik word na al die jaren ook doodmoe van de steeds weer terugkerende vraag: ‘Joris, hoe kom je toch aan al die foto’s?’ Mijn antwoord luidt steevast: ‘Hoe komt een kat aan vlooien?’

Ter zake.

U ziet een vooroorlogse foto uit de serie ‘Rotterdam uit vervlogen tijden’, uitgegeven door Gebr. Spanjersberg. (Serie B, nr. 157) . U ziet café De Boer aan de Verlaatstraat. Die De Boer was tevens tatoeëerder. Dat weten wij dankzij het uithangbord, dat boven de entree van het café hangt. Overigens maakt de uitgever van de briefkaart een fout. Hij geeft op de ansicht als adres op: Stokvischverlaat. Dit adres bestond officieel niet. Ik heb dat gecontroleerd in het grote Rotterdams Straatnamenboek. Het moet dus zijn: Verlaatstraat. Waarom plaatste ik deze foto in deel 4?  Uit curiositeit.

Kijkt u eens goed hoeveel decimeters er zijn tussen cafédeur en het water! Precies, dat bedoel ik. Je zult toch totaal bezopen het kroegje midden in de nacht verlaten? De stenen veiligheidsrand langs het kille water is angstig laag. Brrrrrrrrrrrrrr…..

Wie geïnteresseerd is in de Rotterdamse cafégeschiedenis en wellicht nog de nodige info heeft wendde zich tot Joris Boddaert. Hij schreef vier dikke caféboeken (salontafelformaat). In 2020 verschijnt deel vijf. jorisboddaert@gmail.com of 06-18849644.